1: Münafıklar sana geldikleri zaman “Senin Allah’ın rasulu olduğuna şahidiz” dedi. Elbette Allah senin kendi rasulu olduğunu bilir. Fakat Allah münafıkların yalancı olduklarına da şahitlik eder.
2: Onlar yeminlerini kalkan yaptılar ve Allah yolundan uzaklaştırdılar. Onların yaptıkları ne kötüdür.
3: Bu onların iman edip sonra inkar etmeleri nedeniyledir. Artık onların kalpleri mühürlendi. Artık idrak edemezler.
4: Onları gördüğün zaman görünüşleri hoşuna gider. Eğer konuşsalar sözlerini dinlersin. Onlar sanki yaslanmış kütük gibidir. Her bağrışı kendileri için sanır. Münafıklar düşmandır. Onlara karşı dikkatli ol. Allah onlara lanet eder. Nasıl da yalan söylüyorlar!
5: Onlara gelin de Allah’ın rasulu sizin için af istesin denildiği zaman başlarını çevirirler. Onların reddettiklerini ve kibirlendiklerini görürsün.
6: Münafıklar için bağışlama istesen de istemesen de aynıdır. Allah münafıkları bağışlamayacak. Çünkü Allah yoldan çıkmış toplumu doğru yola iletmez.
7: “Dağılıncaya kadar Allah’ın rasulunun yanındakilere yardımda bulunmayın” diyenler onlardır. Oysa göklerin ve yerin hazineleri Allah’ındır fakat münafıklar anlamaz.
8: “Eğer Medine’ye dönersek izzetli olan zelil olanı oradan çıkaracak.” Oysa izzet Allah’a, O’nun rasulune ve müminlere aittir. Fakat münafıklar bilmezler.
9: Ey iman edenler! Ne mallarınız ne de çocuklarınız Allah’ı anmayı size unutturmasın. Bunu yapan kimseler kaybeder.
10: Sizden birine ölüm gelip “Rabbim, Beni yakın bir zamana kadar geciktirsen de sadaka verip iyilerden olsam!” demeden önce, size rızık olarak verdiğimiz şeylerden infak edin.
11: Allah, eceli geldiğinde hiçbir nefsi ertelemez. Allah yaptıklarınızdan haberdardır.