1-2-3-4: Ona kör olan biri geldi diye suratını astı ve yüzünü döndü. Sen ne biliyorsun? Belki de o kör olan, arınacak veya öğüt alacak böylece öğüt ona fayda verecekti.
5-6-7: Ama sen, yüzünü zengin olan kimseye döndürdün. Onun arınmamasından sana ne?
8-9-10: Ne var ki sen, sana saygı duyup koşarak gelenle ilgilenmedin.
11-12-13-14-15-16: O bir hatırlatmadır. Dileyen kimse ondan öğüt alır. O sakınan, değerli yazıcıların ellerinde tertemiz yüce, şerefli kılınmış sayfaların içindedir.
17: Kendini küfre soktukça mahvoldu.
18: Allah insanı hangi şeyden yarattı?”
19: Allah insanı bir nutfeden yarattı. Sonra da ona kıymet takdir etti.
20: Daha sonra yolu, insana kolaylaştırdı.
21: Akabinde insanı öldürdü ve kabre koydurdu
22: Sonra insanı, dilediği zaman diriltecek.
23: Hakikat şu ki, İnsan Allah’ın emrettiği şeyi yerine getirmedi.
24: O halde her insan yiyeceğine baksın.
25: Suyu akıttıkça akıttık.
26: Sonra toprağı yardıkça yardık.
27-28-29-30-31-32: Size ve hayvanlarınıza geçim olarak yeryüzünde tane, üzüm, nebatat, zeytin, hurma, gür ve sık ağaçlar, meyve ve çayır yetiştirdik.
33-34-35-36-37: Fakat o ses geldiği zaman, O gün kişi kardeşinden, annesinden ve babasından, eşinden ve çocuklarından kaçacak. O gün onlardan her kişinin kendine yeter sorunu olacak.
38-39: O gün parlak, güleç, mutlu yüzler olacak.
40-41-42: O gün üzeri tozlu, karanlık kaplamış yüzler olacak. Onlar ise günahkar kafirlerdir.