1: Fecre[1],
2: On geceye,
3: Benzeri olana, benzersiz[2] olana,
4: Hareket eden geceye yemin olsun.
5: Anlayış sahibi kimseler için bunlarda hisse vardır.
6-7-8-9-10-11: Rabbinin Ad’a, beldeler arasında onun gibi yapılmayan sütun sahip İrem’e, vadide kaya oyan Semud’a, beldelerde azgınlık yapan kazıklar sahibi Firavun’a ne yaptığına bak.
12: Oralarda çok bozgunculuk yapmışlardı.
13: Bu yüzden Rabbin onların üzerine azap kırbacı indirdi.
14: Çünkü Rabbin, gözetleme makamındadır.
15: İnsan, Rabbi ona nimet vererek ikramda bulunup onu sınadığı zaman, “Rabbim ikram etti” der.
16: Ama Allah rızkını kısarak onu sınadığı zaman, “Rabbim beni küçük düşürdü” der.
17: Hayır, aksine siz yetime cömert olmuyorsunuz.
18: Yoksulu yedirmeye birbirinizi teşvik etmiyorsunuz.
19: Mirası eksiksiz toplayıp yersiniz.
20: Malı da çokça bir sevgiyle seversiniz.
21-22-23: Hakikat şu ki, yeryüzü yıkıla yıkıla dümdüz edildiği, Rabbin ve melekler saf saf geldiği zaman, o gün cehennem getirilir ve insan o gün anlayacak ama anlamanın kendisine ne faydası olacak?
24: Diyecek ki “Keşke hayatım için hazırlık yapsaydım!”
25-26: O gün, Allah’ın azabını hiç kimse yapamaz. O’nun zincirini hiç kimse vuramaz.
27-28-29-30: “Ey huzura eren nefs. Razı olup, razı olunan olarak dön Rabbine. Kullarım arasına ve cennetime gir.”
[1] Fecr; güneş ışınlarının gök yüzünde belirmesiyle başlar, güneşin gözükmesiyle biter. Bu aralık, sabah namazının vakit aralığıdır.
[2] Ayet metninde olan “vetr” kelimesinin bir anlamı da “benzersiz” olandır. Şef’i ise çift olan bir şeyin diğeri yani eşidir. Ayrıca vetri ile şef’i aralarında zıt anlama sahip 2 kelimedir.